Recenzja słuchawek armaturowych Campfire Audio Holocene. Muzyczna mozaika

image

Nowa era Hi-Fi właśnie się rozpoczyna, panowie. Tak przynajmniej twierdzi firma Campfire Audio, prezentując swój kolejny produkt i wolę w to wierzyć. Dziś mam więc do przetestowania rzecz absolutnie audiofilską - wielodriverowe słuchawki armaturowe Holocene. Model nosi nazwę naszej obecnej ery geologicznej, rysując paralelę między szybkim, wielowarstwowym rozwojem ludzkiej cywilizacji a technicznym, szczegółowym, szybkim dźwiękiem. Jak zapewne pamiętacie, z wykształcenia jestem historykiem, więc nie mam pytań o epokę holocenu. Ale o słuchawkach już tak. Czy prezentacja muzyczna jest tu aż tak dobra? Czy w końcu doczekamy się prawdziwego analogu Andromedy, tylko w bardziej przystępnej klasie cenowej? Model ten kosztuje nas około 700 dolarów, co jest całkiem niezłą propozycją jak na serię Campfire. Jednocześnie otrzymujemy wszystkie typowe dla marki elementy premium, a także kilka niespodzianek. Osobiście jestem autentycznie ciekaw holocenu, więc nie przeciągajmy prologu. Do rzeczy.

Wrażenia wizualne

Ponieważ mamy przed sobą produkt firmy Campfire, prezentacja i opakowanie są tutaj na swój sposób ujednolicone. Od słuchawek do słuchawek rozpakowanie różni się tylko drobnymi niuansami.
A więc: jasnobrązowa okładka koperty, a na niej Saturn i piramidy. W środku czeka kartonowe pudełko, ozdobione znanym fanom marki skromnym napisem "Nicely Done". Cóż, nie można chwalić samego siebie... Po podniesieniu pokrywy znajdujemy całkiem niezły zestaw akcesoriów: futerał na pasku, 3 podwójne woreczki na paskach ściągających, 3 pary zwykłych silikonowych poduszek na uszy, 5 par końcówek Final Audio, 3 pary pianek, narzędzie do czyszczenia i markową plakietkę. Osobno chciałbym wspomnieć, że obudowa wykonana jest z plastiku Seaqual wyłowionego z morza, należy pochwalić Campfire za wspieranie tej inicjatywy. Paleta kolorów etui łączy w sobie piękne odcienie zieleni i błękitu, wzór to także Saturns i piramidy. Projekt w każdym przypadku będzie unikalny.
A skoro już jesteśmy przy estetyce, pozwólcie, że opowiem Wam o dodatkowej niespodziance, która ucieszy przyszłych właścicieli nowego Holocenu. Słuchawki świecą w ciemności. Obudowa też się świeci. To z pewnością brzmi jakbym był przepracowany w pracy, ale to naprawdę jest ruch projektowy. Emblemat i zapięcie obudowy, płyty czołowe, złącza i wtyczka kabla są ozdobione świecącymi elementami. Projektanci zachęcają, by cieszyć się blaskiem, gdy jest ciemno i świecą gwiazdy. Przy okazji jest tu nawiązanie do ulubionego kosmicznego tematu Kempa. Szczerze mówiąc sam byłem raczej obojętny na ten oryginalny projekt, wciąż kupuję sprzęt Hi-Fi do słuchania muzyki, nie potrzebuję rozrywki, ale opinie słuchaczy są w większości bardzo entuzjastyczne, więc zaliczmy ten punkt na plus.

O projekcie holocenu

Obudowy słuchawek wykonane z anodyzowanego aluminium mają rozpoznawalny kształt z misternie wykonanymi ostrymi krawędziami. Występują one również w bogatym brązowym kolorze zwanym "Umber". Bursztyn to pigment mineralny otrzymywany z gliny barwionej tlenkami żelaza i manganu, podobny w składzie do znanej ochry. Stylowy wygląd uzupełniają czarne śruby i czarna stalowa płyta rezonansowa. Na montaż nie można narzekać, jak zawsze, słuchawki są made in America, są robione ręcznie, a jakość wykonania jest nienaganna. Wizualnie podobał mi się Holocen Campfire Audio.

O komforcie noszenia

Dzięki niewielkiej wadze i stosunkowo długim przewodom dźwiękowym, model ten ma bardzo przyjemną ergonomię. Zazwyczaj było mi wygodnie z tym kształtem muszli, a tym razem z większością poduszek nausznych, także słuchawki pasowały idealnie. Należy jednak pamiętać, że ta kwestia jest całkowicie indywidualna.

Informacje na temat kabla zasilającego

To jest "Smoky Glow" Litz firmy ALO Audio, czterożyłowy srebrny oplot. Wtyk jest niezbalansowany, kątowy 3,5, a złącza to solidne i niezawodne MMCX z miedzi berylowej. W sumie ten przewód jest nam znany od dawna, a jego poetycka nazwa "Smoky Glow" wynika z obecności świecących w ciemności nakładek, o których pisałem wyżej. Jest to jednak wciąż ten sam standardowy kabel litecenter, który jest dołączany do większości młodszych słuchawek Campfire. Jest cienki, miękki, bardzo potulny i umiarkowanie dobrze brzmiący. Jednak w przypadku modelu na poziomie Holocenu, nadal zalecałbym rozważenie upgrade'u. Tym bardziej, że słuchawki armaturowe są wrażliwe na zmiany w okablowaniu, z dobrej jakości zbalansowanym przewodem można zauważalnie podnieść ogólny poziom przejrzystości dźwięku.

Specyfikacje i kompatybilność

  • - Zakres częstotliwości: od 5 Hz do 20 kHz;
  • - Czułość: 94 dB;
  • - impedancja: 5.4 ohm.

Interesujące parametry, prawda? Należy pamiętać, że źródło musi być w stanie dobrze wysterować słuchawki o niskiej impedancji. Należy również pamiętać, że model ten może odbierać szumy z otoczenia, wymaga cichego wzmacniacza. Nie potrzebuje on jednak do napędu ogromnej mocy, co jest oczywiste.

O kierowcach

Mamy 3 niezależne armatury, po jednej dla basu, średnicy i góry, zoptymalizowane za pomocą drukowanej w 3D komory akustycznej. Osobiście zawsze pochwalam słuchawki, w których producent nie goni za liczbą przetworników, ale tworzy odpowiedni układ, w którym każdy z nich odpowiada w pełni za określoną część pasma. Generalnie daje to dobry wynik, szczególnie jeśli mówimy o modelu niedrogim lub średniobudżetowym, kiedy nie ma środków na zaprojektowanie i porządne połączenie 18 przetworników, jak 64 Audio, czy 24, jak Ambient Acoustics.
I być może nadszedł czas, aby przedyskutować wynik.

Dźwięk

Główne testy zostały przeprowadzone na odtwarzaczach Astell&Kern A&Ultima SP2000, Questyle QPM oraz iBasso DX300.
Więc co mogę powiedzieć? Po raz kolejny, ludzie z Portativ wiedzieli, co zaoferować mi do recenzji. W moich artykułach regularnie spotykasz się z krytyką różnych urządzeń audio za to, że nie są wystarczająco neutralne, za brak detali i wyrazistości, nie sądzisz? Moje najczęstsze komentarze. Przy okazji, są to w większości oceny czysto smakowe, ale stali czytelnicy znają moje preferencje brzmieniowe, więc łatwiej im się poruszać, wybierając dla siebie albo sprzęt, który mi się podobał, albo odwrotnie - coś zupełnie przeciwnego.
Tak więc - dziś według podstawowych kryteriów jestem w pełni usatysfakcjonowany, moich typowych reklamacji nie będzie. Campfire Audio Holocene to całkiem rozrywkowe słuchawki, które sam mógłbym kupić i posłuchać. Nie starają się one szczególnie wywołać efektu "wow", ale też nie zniekształcają obrazu zbyt mocnymi podtekstami. Ich prawdomówna, ale łagodna natura nie popada w suchy analityzm, nie męczy i nie nudzi na dłuższą metę.
Jeśli opisywać szczegółowo pismo, to zatrzymam się na tym, co najważniejsze - połączenie rozproszenia drobnych detali, kontrastu, jako muzycznej mozaiki, i boskiego, dosłownie mind-blowingowego transferu wokali jednoznacznie okazało się interesujące. Pojedyncze wyraźne nuty i długie, miękkie aftershocki tworzą złożony, wielowymiarowy wzór, którego słucha się z przyjemnością. Melodyjny i neutralny w jednej butelce.
Jednocześnie uprzedzam, że nie należy spodziewać się tu fali emocji czy jakiejś wybujałej wesołości. Campfire Audio Holocene ma powściągliwe usposobienie, nudne utwory, które słuchawki zagrają tak jak są, bez zamierzonego efektu. Ale chyba audiofile, którzy lubią armaturowe IEM o gładkim brzmieniu wiedzą, czego chcą, prawda?
Gatunkowo model ten jest wszystkożerny, ale krytyczny wobec jakości materiału, czego można się było spodziewać. Ja z kolei myślałem, że będzie jeszcze bardziej wybredny.




Jeśli chodzi o częstotliwości.

Bas jest wyrazisty, gęsty, doskonale czytelny. Brakuje im nieco głębi, mają też nieco przyspieszone tłumienie, ale pod względem masy są precyzyjnie dobrane, a dopracowanie faktury jest jak na swoją klasę bez zarzutu. Muszę wspomnieć, że perkusja jest nieco wymuszona, przez co niskie tony są bardzo żywe i dziarskie. Zakres jest technicznie podany, nie jest to opcja dla basistów, ale każdy skomplikowany wzór rytmiczny jest do wykonania przez słuchawki.


Średnica jest delikatna, czysta, szczegółowa i melodyjna. Brzmienia są lekkie, akwarelowe, charakterystyczne dla Campfire. Szybkość jest w porządku, mikroniuanse są wyraźnie słyszalne, ale makrodynamika jest chyba bardziej kluczowa. Dzięki neutralnemu, niedopowiedzianemu pismu ręcznemu, kontrola skomplikowanych elementów jest znakomita. Inną znakomitą cechą jest szeroka i trójwymiarowa scena, za swoje pieniądze jest po prostu luksusowa. Na minus, po Campfire Audio Ara spodziewałem się mniejszej gładkości, definicja konturów i planów mogłaby być bardziej wyrazista. Wolę też jaśniejsze wysokie tony, słuchawki przekazują je w bardzo ostrożny sposób, przez to czasem brakuje im złości, energii. Jeśli jednak jesteś wrażliwy na tę część spektrum, to to ustawienie jest dla Ciebie odpowiednie.


Wysokie częstotliwości holocenu są ciepłe, ale także rozgraniczone i opalizujące. Z dobrym źródłem, otrzymamy dojrzałe rozciągnięcie, zróżnicowane podteksty, naturalne dociążenie i pełny atak. Ale czubki nie przecinają uszu, co jest miłe. Tonalnie są one bardzo naturalne, podczas gdy średnica wydaje się bardziej kolorowa, co jest trafnym połączeniem.

O porównaniach

Wracając do pytania, od którego zacząłem tę recenzję. Czyżbyśmy mieli do czynienia z zabójcą legendarnego Campfire Audio Andromeda?
Nie wiem chłopaki, nie wydawało mi się, że te modele są wymienne. Mają one wiele wspólnego, ale koncepcja, moim zdaniem, jest inna w każdym przypadku. Andromeda, zwłaszcza obecna wersja z 2020 roku, brzmi szerzej, bardziej holograficznie, bardziej całościowo, bardziej klimatycznie. I o wiele bardziej emocjonalne, tak. Bas Andro jest głębszy i bardziej masywny, średnica jest bardziej wolumetryczna, bardziej powietrzna, naturalna i cieplejsza, wysokie tony są bardziej zróżnicowane, bardziej rozciągnięte, ale łagodniejsze i bardziej zaokrąglone. Przekaz ma w sobie pewną magię, która sprawia, że wielu audiofilów zakochuje się w słuchaniu muzyki na nowo. Model też jest dość szczery, ale buduje scenę i akustyczną opowieść w rozpoznawalnych, odważnych, dużych pociągnięciach, podrasowując każdą kompozycję do własnych potrzeb.
Jeśli chodzi o nowe Holoceny, to mają one bardziej techniczny, szczegółowy i surowy charakter. Sceny są nieco gorszej wielkości, oferują większą przejrzystość i szybkość, ale mniejszy napęd. Choć muszę przyznać, że nagrania wokalne tutaj zahipnotyzowały mnie bardziej niż w przypadku Andromedy. Podsumowując, trzeba posłuchać i porównać, który model odpowiada naszym gustom. Są one generalnie podobne, ale dalekie od identyczności.
Poza tym, jest wiele różnych Andromedów, nawet u mnie można przeczytać recenzje aż czterech wariantów. Z tego co pamiętam, to MO Holocenu jest generalnie bliższe S Andromedy, ale mogę się mylić.


Hidizs AP100